Design a site like this with WordPress.com
Get started

Обезьяны

Обезья́ны, или «сухоносые» приматы (лат. Haplorhini), — подотряд млекопитающих из отряда приматов.

Обезьяны, к которым относится и человек, отличаются по ряду признаков от другого подотряда приматов — полуобезьян. У гаплориновых приматов сухой нос и менее развитое чувство обоняния. У обезьян превалирует рождение одного детёныша. В целом, этот подотряд считается более развитым в эволюционном отношении.

Обезьяны обитают в тропических и субтропических регионах АмерикиАфрики (за исключением Мадагаскара), в Гибралтаре, а также в Южной и Юго-Восточной Азии вплоть до Японии. Человек населяет все континенты за исключением Антарктиды (где не живёт постоянно, но постоянно присутствует).

У большинства обезьян белки глаз обычно чёрные, как и зрачки (у людей — белые, что контрастирует со зрачками). Обезьяны отличаются от полуобезьян дневным образом жизни, сложным поведением, всеядностью с уклоном в растительноядность. С этим связаны их многие морфологические особенности, например, сложно устроенный мозг.

Американский питбультерьер

Питбули делятся на два основных типа — терьеры и бульдожий тип, также встречаются эти два смешанных типа. Вес не имеет строгих ограничений и может различаться — от 12 до 36 кг, но обычно 14—28 кг. Окрас у питбультерьера может быть любой (кроме окраса мерль), он может быть как сплошной, так и тигровый, а также с отметинами. Уши могут купироваться, могут не купироваться. Хвост не купируют. Голова может быть как по бульдожьи широкой и короткой, так и «шиломордой» по-терьеровски.

Կապիկներ

Կապիկները կամ «չոր քիթ» պրիմատները (լատ. Haplorhini) պրիմատների դասից կաթնասունների ենթադասն են:
Կապիկները, որոնց պատկանում է նաև մարդը, մի շարք առումներով տարբերվում են պրիմատների մեկ այլ ենթադասից ՝ կիսա-կապիկներից: Հապլորինի պրիմատները ունեն չոր քիթ և ավելի քիչ զարգացած հոտի զգացողություն: Կապիկների մեջ գերակշռում է մեկ ձագի ծնունդը: Ընդհանուր առմամբ, այս ենթադասը էվոլյուցյոն իմաստով համարվում է առավել զարգացած:

Կապիկները ապրում են Ամերիկայի, Աֆրիկայի արևադարձային և մերձարևադարձային շրջաններում (բացառությամբ Մադագասկարի), Ջիբրալթարում, ինչպես նաև Հարավային և Հարավարևելյան Ասիայում ՝ ընդհուպ մինչև Ճապոնիա: Մարդը բնակվում է բոլոր մայրցամաքներում, բացառությամբ Անտարկտիկայի (որտեղ նա մշտապես չի ապրում, բայց անընդհատ ներկա է):
Կապիկների մեծ մասի մոտ աչքերի սպիտակները սովորաբար սև են, ինչպես և աչքի բիբերը (իսկ մարդկանց մոտ դրանք սպիտակ են, ինչը հակադրվում է աչքերի բիբերի հետ): Կապիկները տարբերվում են կիսակապիկներից `իրենց առօրյա կյանքով, բարդ վարքով,թեքումով դեպի խոտաբույսեր:Դրա հետ է կապված բազմաթիվ մորֆոլոգիական հատկություններ, օրինակ, ուղեղի բարդ կառուցվածքը:

Ամերիկական պիտբուլտերյեր

Պիտբուլտերյերը բաժանված են երկու հիմնական տիպի `տերյերի և բուլդոգի տիպի,հանդիպում են այս երկու տիպերի խառը տեսակները: Քաշը չունի խիստ սահմանափակումներ և կարող է տատանվել 12-ից 36 կգ, բայց սովորաբար 14–28 կգ: Պիտբուլիտերյերի գույնը կարող է լինել ցանկացած (բացառությամբ գույների ձուլման), այն կարող է լինել ամբողջական,վագրաձև, ինչպես նաև նշաններով: Ականջները կարող են լինել ցցուն կամ ոչ: Պոչը չի ցցվում: Գլուխը կարող է լինել բուլդոգի ձևի լայն և կարճ ՛, «shilomorda» տերիերի նման:

Պիտբուլ անվանումը սխալ է,քանի որ թարքմանվում է <փոսի ցուլ>,այն ամերիկյան Staffordshire Terrier- ի նախնին է, այն շարունակում է համարվել չճանաչված ցեղատեսակ Քեննլիի միջազգային ֆեդերացիայի (FCI) կողմից: Ցեղի արտաքին տեսքը դեռ չունի խիստ սահմանված չափորոշիչներ։ Այս ցեղատեսակը արգելված է Եվրամիության շատ երկրներում: Այլ երկրներում հաստատվել են մի շարք խիստ կանոններ փոսի ցամաքային տարածքներում նրանց պահման համար:Դրանք լայնորեն օգտագործվում էին շների կռիվներին մասնակցելու համար ՝ շների այլ ցեղատեսակների հետ միասին:

Գրիգոր Զոհրապ, «Զաբուղոն» նովելը

Մարդ մը, որուն երեսը երբեք չէինք տեսած, խավարի մեջ ապրող դիվային էակ մը, գոյություն ունե՞ր իրոք, թե առասպել մըն էր, թե բերնիբերան կրկնվելով, տարածվելով` վերջնական ձև ու վավերացում կը ստանա, իրողության կարգ կանցնի:
Գող մը էր Զաբուղոն մեր գեղին մեջ, ոչ այն ռամիկ գողը, որ կը բռնվի շարունակ, կը ծաղրվի ու բանտերու մեջ կը փչանա, ոչ ալ այն ահարկու ավազակը, որուն գողոնին մը արյուն կը խառնվի ատեն — ատեն:
Իր մեծ արժանիքը ճարպիկության մեջն էր, օդի պես անոսր, ոգիի մը պես աներևույթ, տեղ մը չէ ու ամեն տեղ է միանգամայն:

Ամենեն ավելի ամուր փակված դուռը, ամենեն բարձր պատը` մտնելե չեն արգիլեր զինքը, բանալիին ծակեն, տախտակներուն ճեղքերեն ներս կը սպրդի կարծես, անշշուկ ստվերի մը պես:
Ամեն բան գիտե, ամեն խոսք կը լսե ու դռնփակ նիստերը իրեն համար չեն, իրեն համար պատրաստված ծուղակներուն մեջեն հաջողությամբ դուրս կը ելլե միշտ, վարպետ ձեռնածուի մը պես զարմանքի մեջ թողլով զինքը բռնելու պատրաստվող միամիտները:
Երեսը շիտակ տեսնող չկար, բայց կը պատմվեր – ո՞վ, կամ ի՞նչպես, չեմ գիտեր – թե երիտասարդ մըն էր այս տղան, նկնահասակ, թխադեմ ու վատույժ տղա մը, երկաթագործի քով աշակերտութենե եկած էր ու կղպանքներու արվեստը պետք եղածեն ավելի սովրած էր:
Հիմա արվեստասերի մը պես կապրեր, գողանալով, թալլելով շարունակ, ավելի սնապարծութենե, քան թե իրական չարութենե մղված: Կը բավեր, որ իր ճարտարության փորձը տար ամենեն անմատչելի կարծված տուները կողոպտելով, ու հոժարությամբ ետ պիտի տար գողոնը, թե որ բռնվելու վախը չըլար:
Կամաց – կամաց մտերմություն մը հաստատված էր գյուղացոց և այս գողին մեջ, ի հարկե ստիպյալ` վարժվեր էինք իր ներկայության. այս խորհրդավոր ու անմեկնելի գոյությունը, հալածական մարդու այս աստանդական կյանքը` սրտներիս կը շարժեր, ու քիչ մըն ալ թե որ երթայինք առաջ, պիտի սիրեինք զինքը:
Զաբուղոն նշանված էր, կը զարմանա՞ք:
Նշանտուքը Պատրիարքարանի մեծ դահլիճը կատարված չէր հարկավ: Փոխանորդ հայրը օրհնած չէր զայն, ոչ ալ լրագիրներից ծանուցեր էին:
Պարզապես, հավիտյան իրար սիրելու խոսք տված էին գիշեր մը, ծառի մը տակ, աստղերը ունենալով իրենց վկա, և աշխարհիս ամենեն մեծահանդես նշանտուքը եղած էր իրենցը:
Ամենքնիս կը ճանչնայինք Վասիլիկը, այն վտիտ դեմքով ու թնջուկ մազերով աղջիկը, որ գույնզգույն պատմուճաններով, արտակարգ արդուզարդերով` վերը, լեռը կուգար պտտելու մինակը, շաբաթ իրիկունները:
Ոչ ոք կը համարձակեր աչք նետել կամ դարպաս ընել անոր:
Կեսարի խոսեցյալն էր անիկա, իր բացակա նշանածին տարածած սարսափին մեջ պլլված` աներկյուղ կը պտտեր ամեն տեղ, ու զենքը պահպանող այս վախը կը վայլեր իրեն, անմատչելի ըլլալը` հրապույրիչ կըներ զինքը: Մասամբ ալ նշանածին փառքը իր վրա կանդրադառնար անոր արկածալից կյանքին կապվող այս աղջիկը սովորական մեկը չէր կրնար ըլլալ, աշխարհքեն դուրս ապրող մարդուն նշանածն ալ աշխարհքեն դուրս արարած մըն էր, ու տեսակ մը պատկառանքի խառնված ըղձանքով մը կը նայեին իրեն, ամեն անգամ որ այս լվացարարի աղջիկը, վես ու արհամարհոտ դիցուհիի ձևերով, իր շաբաթական պտույտը ընելու կուգար մեր կողմերը:
Վասիլիկ` ինքը գոհ կը թվեր այս կյանքեն, մարդ մը կար մութին մեջ, որ զինքը կը պաշտեր, Ռյույ Պլասի ըսածին պես, առանց երևան ելլելու, առանց իր քովը գալու հրապարակավ:
Ու մութը` իրական մութ էր հոս, կյանքը գիշերը կը սկսեր իրեն համար ու գիշերը կը վերջանար, վասն զի նշանածը մութին կրնար գալ, ամենեն անակնկալ մեկ պահուն, մտքե չանցած ծպտումի մը տակ, որուն գրկաբաց կը սպասեր:
Ուրիշները կրնային ըսել, որ “այսքան օր” ապրեցան, ինքը պիտի ըսեր “այսքան գիշեր”:
Լուսինին պես խավար պետք էր, որպեսզի փայլեր, էապես աղջամուղջի դշխոն էր այս աղջիկը:
Ու գողը, իր հարափոփոխ այլակերպություններովը, ամեն գիշեր նոր սիրահար մը կը թվեր իր աչքին, և այսպես ամեն հասակները ու ամեն գույները կարգով մը ծնրադրեին իր առջև, դյութական անուրջ մը շինելով ամեն ատեն:
Սկիզբները Վասիլիկ երջանիկ եղավ այսպես: Բախտին չէ՞ր նմաներ քիչ մը այս անտեսանելի սիրահարը, որ աշխարհքը կը կողոպտեր զինքը հափրացնելու համար ամեն ճոխություններով:
Օր մը սակայն այս ամենը ծաղրելի թվացին իր աչքին: Իր գաղտագողի ու թաքուն երջանկությունը բան մը կորսնցներ այսպես ծածուկ մնալով և չըկրնալով ուրիշներուն ցուցվիլ: Երևակայեցեք մեծագին ադամանդ մը, որ հավիտյան տուփի մը մեջ փակված մնալու դատապարտված ըլլա ու չկրնաք օր մը կուրծքերնուդ վրա դնելով դիմացիններիդ շլացնել:
Իր բոլոր վայելքները, իր բոլոր ունեցածը այս գոցված ադամանդին տպավորությունը կը թողեին: Ինքը մանավանդ, ցուցամոլ էակ, չէր կրնար գոհանալ կյանքի այն ներքին ու լռին ներդաշնակությամբը, որ ահա իր ձեռքին տակն էր և որ դուրսը արձագանք չէր ձգեր, մարդիկ կան, որ դերասաններ են աշխարհիս վրա, իրենց սեփական կյանք ու գոյություն չունեին և ուրիշներուն համար կապրին միայն, հանդիսատեսներ պետք է ասոնցպեսներուն, ու կյանքը հրապույր չունի, եթե զիրենք դիտողներ պակսին, դերասաններ` որ հանձն չեն կրնար առնել թափուր սրահի մը առջև ներկայացում տալու:  Այսպես էր Վասիլիկ, իր մեկուսացումը` լքում կը նշանակեր, ոչ ոք իր երեսը կը նայեր փողոց ելած ատեն, գեղին բոլոր երիտասարդները իր հրապույրներեն կը դողային: Հիմա պչրանքի արվեստը կը փորձեր անոնց դեմ, թույլ ու երերուն քայլվածք մը առած էր, որ նուրբ մարմնին ամեն խաղերը կը մատներ, և այսպես ցանկության տաք հով մը կը տարածեր շուրջը ու օձի նայվածք մը` որուն հանդիպողը կը կախարդվեր:
Օր մը տղուն մեկը կապվեցավ անոր ու հետը ամուսնանալ առաջարկեց, այն վայրկյանեն գողի սերը անտանելի լուծ մը դարձավ իրեն: Ալ չկրցավ սպասել անոր, գիշերները լուսացնել, ժամադրություններուն գտնվիլ սա պարտեզին մեջ կամ ան լերան վրա, ամեն առթիվ գանգատեցավ, բողոքեց ու լացավ, մյուսը կը զարմանար, ինչո՞ւ այս արցունքը, չէ՞ մի օր առաջվան պես կը սիրեին իրար, ի՞նչ փույթ մնացածը, Զաբուղոն իր առանձնացած կյանքովը, միամիտ մարդու հատուկ անծալք գաղափարները կը պարզեր:
Ի՞նչ պիտի ըլլա ասոր վերջը, — կը հարցներ աղջիկը:
Ասոր վե՞րջը Զաբուղոն երբեք չէր խորհած ատոր, ընդհակա — ռակը, կը փափագեր, որ վերջը չգա:Այն ատեն հուսահատած` հոժարությամբ բաժանում ձեռք բերելե այս նշանտուքեն, որ օրհնված պսակե ավելի ամուր ու հաստատ կերևար, դիվային խորհուրդ մը անցավ մտքեն, գիշեր մը ոստիկանները կանչեց ու ձեռբակալել տվավ Զաբուղոնը:
Քարաշեն պատերուն, երկաթե ամրափակ դռներուն ետին կը սլքտան, սպասելե վհատած, կամքի պարտասումի մը մեջ անզգա և անտարբեր դառնալով տարիներու անվերջ հոլովումին: Անակնկալ փրկության մը հույսը, առջի օրերուն ակնկալությունը շատոնց լքած է զիրենք և հիմակ նախասահմանյալ թվականին սպասելով միայն, կծկված կը մնան այդտեղ ժամերով, չորս դիեն բարցրացող պարիսպներուն տակ բուսած հսկա սունկերու նման:
Ամեն հասակները ու ամեն տարիքները կան հոս, այս դիմացկուն քարե արգանդին մեջ, որ Թիարան կը կոչվի և որ այս մարդիկը պիտի վերածնի օր մը, պիտի արտաքսե իր ծոցեն դուրս, համերամ հղացումներով:Վերեն, նեղ բացվածքներե լույսը կը սպրդի ներս, հաշվված խնայված լույս մը, տկար ու տժգույն բան մը, այն դեմքերուն պես, զորս լուսավորելու կուգա:
Զաբուղոն ասոնց մեջն է, իր համբավը կանխած է զենքը բանտին մեջ, մեծ չարագործ մը չէ, բայց մեծ ճարպիկ մըն է, հսկողության տակ է շարունակ այս բանտարկյալը, որ ոտքը երկաթներ ունի ամուր ու կռնակը հաստ պարիսպներ:
Յոթը տարի պիտի մնա այսպես, երիտասարդ էր հոս եկած ատեն ու ծերացած դուրս պիտի ելլե, իր նշանածին կը խորհի ամեն ատեն, այն մեկ հատիկ բարեկամության, որուն աներկբա կը հավատա դեռ, ո՞ւր է, ի՞նչ կընե արդյոք, ու հակառակ ամեն զգուշության, փախչելու ջանքեր կընե, անգամ մը երեսուն կանգուն բարձրությամբ պատե մը կանցնի, բայց դուրսի բակին մեջ կըբռնվի, ուրիշ անգամ մը բանտին երդիքին վրա ելլելու կը հաջողվի, երկու գիշեր կանցնե հոն, կը տեսնեն ու կը բռնեն զինքը նորեն:
Այն ատեն ամեն խստությունները ի գործ կը դնեն ամեն վայրկյան փախչելու հետամուտ այս մարդուն դեմ, բանտին կարգապահական պատիժները կը տեղան իր գլխուն, բան մը չի կասեցներ զինքը, դուրս պիտի ելլե Վասիլիկը գտնելու համար, իրավ ուրիշ պատճառ մը չունի փախչելու:
Եվ գիշեր մը կը հաջողի վերջապես, խոհանոցին ծխնելույզին մեջեն վեր կելլե նախ ու հետո հիանալի ճարտարությամբ մը այդ ցից բարձրութենեն վար կիջնե, այս անգամ բանտին շրջափակեն դուրս:
Երեք տարվա մեջ այս վեցերորդ փորձը կը հաջողի ահա, ու շիտակ, անխոհեմությամբ թերևս, մեր գեղը կը դառնա նորեն, կասկած մը չանցնիր այս հնարամիտ մարդուն մտքեն, տարակույս մը չի գար թունավորելու իր սիրույն մաքրությունը: Իր ձերբակալությո՞ւնը, ձախող դիպված մը միայն, առջի օրերուն պես գիտե, որ սպասող մը կա իրեն ամենեն անակնկալ ժամուն ու վայելած ազատության գինը` այս բերկրանքով կը բազմապատկվի, կը մեծնա, իր սրտեն դուրս պոռթկալու չափ:
Վասիլիկին թովիչ ակնարկը պիտի գոնե նորեն, անոր գռուզ մազերուն պատկերը դեռ չտեսած, աչքին առջևեն կանցնի, և ուրախության սարսուռ մը կը ցնցե իր հեք մարմինը:
Մեղմիվ կը մոտենա անոր տունին, պատուհանին առջև խոսակցության ձայն մը կեցնե զինքը, ո՞վ է ներսը, մտիկ կընե, չի հավատար իր լսածին, ներս մը մտնե անձայն, առանց իր ներկայությանը կասկածը տալու, ու չի հավատար իր տեսածին, ժամ մը ամբողջ անկյուն մը կծկված կը սպասե, չկրնալով ցրված միտքը ամփոփել, հետո տակավ ինքզինքը կը գտնե, կը խորհի ու ձեռքը ակամա կերթա պզտիկ դանակի մը կոթին, զոր մեջքի գոտիին անցուցած է, մատները կը շոյեն զինքը, առջի հեղն է, որ արյուն թափելու հարկ կը տեսնե որոշ ու հստակ, ինքը որ ամեն բանե կրնա փախչիլ, այս վրեժխնդրության գաղափարեն չի կրնար զատվիլ ահա: Ո՞վ է այդ ապուշ էակը, որ իր թողած պակասը լեցնելու եկած է այստեղ, սա նստող տղո՞ւն համար Վասիլիկ մոռցած է զինքը: Մեկ նայվածքով կը չափե, կը գնահատե այս ոսոխը ու շատ վար կը գտնե իրմե:
Եվ իր սիրտը լեցնող արհամարհանքին առջև վրեժի գաղափարը կը թուլնա, ձեռքը կը քաշե դանակին բունեն, զոր իր պրկված մատները կիսովին դուրս քաշած էին մեջքի գոտիեն, ոչ չեն արժեր ասոնք իր զայրույթը, ու կամացուկ դուրս կելլե կրկին: Բոլոր գիշերը կը քալե թափառական, փողոցներուն մեջ, ո՞ւր պիտի երթա այսպես, տուն չունի, ծանոթ չունի: Կը խորհի, որ այդքան ծանրագնի ձեռք անցուցած ազատությունը բանի մը չի ծառայեր և ուսերուն վրա կը ծանրանա:
Արշալույսին հետ` վարանոտ քայլերով ետ կը դառնա իր բանտին նորեն, որուն դրան առջև կը գտնեն զինքը առտուն ու ներս կառնեն:
Առաջադրանք
Ի՞նչ է նովելը:
Բնութագրիր Զաբուղոյին, մեղադրիր կամ արդարացրու:
Բնութագրիր Վասիլիկին, մեղադրիր կամ արդարացրու:
Ո՞րն է ստեղծագործության  ասելիքը;
Համոզու՞մ է ձեզ նման ավարտը, եթե ոչ, նոր ավարտ հորինիր:

Диалоги

Диалог администратора гостиницы с клиентом на русском

Администратор: Добро пожаловать в гостиницу «Континенталь». Чем я могу Вам помочь?
Клиенты: Мы бы хотели заселиться. У нас с дочерью забронирован номер.
Регистратор: Как Вас зовут?
Клиенты: Анна Иванова и Наталья Иванова.
Администратор: Да, госпожа Иванова. Для Вас забронирован двухместный номер на 2 ночи, верно?
Клиент: Да, все верно.
Регистратор: Пожалуйста, заполните регистрационную форму. Спасибо. Также нам необходимо увидеть документы, удостоверяющие Вашу личность и личность Вашей дочери.
Клиент: Да, конечно.
Регистратор: Спасибо. Ваш номер 234. Вот ваш ключ. Приятного пребывания в гостинице «Контененталь». Вам нужна помощь с багажом?
Клиент: Нет, спасибо, у нас только один чемодан. Мы справимся сами.

Вариант 2 диалога на русском между администратором и клиентом гостиницы

Администратор: Здравствуйте! Рады видеть Вас в отеле «Айсберг»! Чем могу Вам помочь?
Клиент: Здравствуйте! У меня забронирован номер на фамилию Иванов.
Администратор: Прекрасно. Могу я взглянуть на Ваше удостоверение личности, господин Иванов?
Клиент: Конечно. Одну минуту, я достану его из бумажника.
Администратор: Спасибо. На Ваше имя был забронирован номер экономического класса на 4 ночи с 11 марта. Всё верно?
Клиент: Да.
Администратор: Вы предпочитаете произвести расчет наличными или кредитной картой?
Клиент: Я бы хотел заплатить кредитной картой.
Администратор: Отлично, Спасибо. Ваш номер 12, первый этаж, большая двуспальная кровать. Подойдет?
Клиент: Да, всё прекрасно.
Администратор: Очень хорошо. Вот ключ от вашего номера. Если вам что-нибудь понадобится, наберите 0.

Вариант 3 диалога на русском между администратором и клиентом гостиницы

Администратор: Здравствуйте! Рады видеть Вас в отеле «Айсберг»! Чем могу Вам помочь?
Клиент: Здравствуйте! Мне нужен недорогой номер на одну ночь.
Администратор: Бронировали ли Вы номер заранее?
Клиент: Нет.
Администратор: К сожалению, свободны только номера бизнес-класса. Вас устроит такой вариант?
Клиент: Какая стоимость такого номера?
Администратор: Минимальная стоимость – 5 тысяч рублей. Более бюджетных вариантов, к сожалению, нет.
Клиент: Хорошо, я согласен.
Администратор: Мне надо увидеть Ваш паспорт, и заполните, пожалуйста, регистрационную форму. Спасибо. Ваш номер 309. Вот ваш ключ.
Клиент: Спасибо.
Администратор: Приятного вечера, господин Иванов!

ЖИЗНЬ ПРЕКРАСНА

Жизнь пренеприятная штука, но сделать ее прекрасной очень нетрудно. Для этого недостаточно выиграть 200 000, получить Белого Орла, жениться на хорошенькой, прослыть благонамеренным — все эти блага тленны и поддаются привычке. Для того, чтобы ощущать в себе счастье без перерыва, даже в минуты скорби и печали, нужно: а) уметь довольствоваться настоящим и б) радоваться сознанию, что «могло бы быть и хуже». А это нетрудно:

Когда у тебя в кармане загораются спички, то радуйся и благодари небо, что у тебя в кармане не пороховой погреб.

Когда к тебе на дачу приезжают бедные родственники, то не бледней, а торжествуя восклицай: «Хорошо, что это не городовые!»

Когда в твой палец попадает заноза, радуйся: «Хорошо, что не в глаз!»

Если твоя жена или свояченица играет гаммы, то не выходи из себя, а не находи себе места от радости, что ты слушаешь игру, а не вой шакалов или кошачий концерт.

Радуйся, что ты не лошадь конножелезки, не коховская «запятая», не трихина, не свинья, не осел, не медведь, которого водят цыгане, не клоп… Радуйся, что ты не хромой, не слепой, не глухой, не немой, не холерный… Радуйся, что в данную минуту ты не сидишь на скамье подсудимых, не видишь пред собой кредитора и не беседуешь о гонораре с Турбой.

Если ты живешь в не столь отдаленных местах, то разве нельзя быть счастливым от мысли, что тебя не угораздило попасть в столь отдаленные?

Если у тебя болит один зуб, то ликуй, что у тебя болят не все зубы.

Радуйся, что ты имеешь возможность не читать «Гражданина», не сидеть на ассенизационной бочке, не быть женатым сразу на трех…

Когда ведут тебя в участок, то прыгай от восторга, что тебя ведут не в геенну огненную.

Если тебя секут березой, то дрыгай ногами и восклицай: «Как я счастлив, что меня секут не крапивой!»

Если жена тебе изменила, то радуйся, что она изменила тебе, а не отечеству.

И так далее… Последуй, человече, моему совету, и жизнь твоя будет состоять из сплошного ликования.

25— 29 ноября

Чтение рассказа А. Чехова «Жизнь прекрасна».

Домашняя работа

Напишите сочинение по теме «Чего надо добиваться в жизни. Мои победы. Планы на будущее».

Обсуждение текста

Упражнение

Выполните упражнение, раскрыв скобки.
1. Больному нельзя (вставать – встать). 2. Нельзя (выходить – выйти) из
автобуса не на остановке. 3. Нельзя (давать – дать) маленьким детям спички.
4. За несколько месяцев нельзя хорошо (изучать – изучить) иностранный язык.
5. Студенты все ушли, и теперь нельзя им (сообщать – сообщить) об
изменении расписания на завтра. 6. Из-за шума нельзя (слышать – услышать)
звонок телефона. 7. Эту задачу нельзя (решать – решить): она не имеет решения.
8. Эта книга вышла давно, и сейчас ее нельзя (находить – найти) в магазине. 9. В
комнате темно, и письмо (читать – прочитать) нельзя.

Упражнение

Выполните упражнение, употребив инфинитив
нужного вида.
1. Студенты не должны (опаздывать – опоздать) на лекции. 2. Вы не
должны (забывать – забыть) о друзьях. 3. Вы не должны (переводить –
перевести) этот текст. 4. Мальчик не должен (брать – взять) без разрешения
книги отца. 5. Ваша сестра уже здорова, она не должна (принимать – принять)
лекарства. 6. Не нужно (говорить – сказать) отцу об этом. 7. Не нужно (включать
– включить) телевизор. 8. Не нужно (показывать – показать) это письмо матери.
9. В аудитории не надо (курить – покурить). 10. Не надо (обижаться – обидеться)
на его слова. 11. Эту книгу не нужно (покупать – купить).

_________________________________________________-

Императив: советы, требования, приказы, пожелания, просьбы.

Упражнение 91. Перепишите предложения, вставляя глаголы НСВ или
глаголы СВ в императиве.
а) 1. (Пишите – напишите) вашей сестре чаще! 2. Принимайте –
примите) это лекарство каждое утро. 3. (Пейте – выпейте) молоко каждый вечер!
4. (Приносите – принесите) на все уроки английского языка словарь.
5. (Ложитесь – лягте) каждый вечер спать не позднее одиннадцати часов.
б) 1. (Звоните – позвоните) мне сегодня вечером. 2. Вера, посуда грязная,
(мой – вымой) ее. 3. (Пейте – выпейте) еще чашку чая. 4. (Покупайте – купите)
эту книгу, она очень интересная. 5. (Помогайте – помогите) мне перевести этот
текст. 6. Сегодня будет интересная передача. Обязательно (включайте –
включите) телевизор.
в) 1. Саша, (выключай – выключи) телевизор, когда садишься заниматься!
2. Оля, (мой – вымой) руки: посмотри, какие они у тебя грязные. 3. Олег,
(выключай – выключи), пожалуйста, телевизор: он мешает тебе заниматься.
4. Ты не знаешь это слово? Тогда (находи – найди) его в словаре. 5. (Давайте –
дайте) мне, пожалуйста, ручку: я забыл свою дома. 6. Дождь кончился,
(открывайте – откройте) окно. 7. (Звоните – позвоните) мне чаще. 8. (Делайте –
сделайте) гимнастику каждое утро.

Упражнение

Прочитайте предложения, вставляя глаголы НСВ
или глаголы СВ в императиве.
1. (Писать – написать) родителям письма хотя бы раз в месяц. 2. Будьте добры (говорить – сказать), который час. 3. Всегда (переходить – перейти) улицу
на зеленый свет! 4. Мы вас слушаем, (отвечать – ответить) на вопрос! 5. (Знакомить – познакомить) меня с вашим другом! 6. (Рассказывать – рассказать) мне подробно, о чем говорится в этом тексте. 7. Почему вы перестали читать? (Читать – прочитать)! 8. Виктор сейчас дома, (звонить –
позвонить ему)! 9. (Говорить – сказать) громче, он плохо слышит. 10. (Вставать –
встать) завтра пораньше, и ты успеешь сделать всѐ. 11. Пожалуйста, (передавать
– передать) мне нож.

Упражнение

Выполните упражнение по образцу.
Образец: – Пора вставать! – Вставайте!
1. Пора ложиться спать. 2. Пора будить Сашу. 3. Читальный зал
закрывается, пора сдавать книги. 4. Пора садиться за уроки. 5. Мы опаздываем в
театр, пора одеваться. 6. До отхода поезда осталось мало времени. Пора
вызывать такси. 7. Уже 2 часа. Пора обедать.

Упражнение

. Прочитайте предложения, вставляя глаголы НСВ
или глаголы СВ в императиве.
1. Не (забывать – забыть) словарь, он завтра мне будет нужен. 2. До
свидания, не (забывать – забыть) нас, ждем писем. 3. Смотри, не (терять –
потерять) эту книгу, она чужая. 4. Не (давать – дать) ребенку мороженое, у него
болит горло. 5. Смотри, не (закрывать – закрыть) случайно дверь на ключ, я не
смогу войти. 6. Не (выключать – выключить) телевизор, я хочу посмотреть
концерт. 7. Не (подходить – подойти) близко к этой собаке, она очень злая.
8. Уже поздно, не (опаздывать – опоздать) на самолет, собирай вещи. 9. Не
(рассказывать – рассказать) об этом матери, она расстроится.

Թարգմանություն

1 Բոլորը խոսում էին, բայց երբ ես սկսեցի խոսել բոլորը լռեցին։

Everyone was talking, but when I started talking, everyone was silent.

2 Ես սպասում էի նիա պատասխանին։

I waited for his answer

3 Երբ նա գնեց գնացքի տոմսերը, հինգ րոպե անց գնացքը ժամանեց։

When he bought the train tickets, the train arrived five minutes later.

4 Նրանք լավ ժամանակ էին անցկացնում, բայց մի քանիսնեին պարում։

They had a good time, but they danced a little.

5 Երբ նրանք ապրում էին Լոնդոնում, շատեին ճամփորդում

When they lived in London, they traveled a lot.

6 Ես մտա գրասենյակ և շուրջ բոլորս նայեցի, բոլորը աշխատում էին։I went into the office and looked around, everyone was working

7 Անձրևում էր, երբ ես իջա ներքև նա ինձ սպասում էր աֆտոմեքենաի մեջ։

It was raining when I came down, he was waiting for me in the after-car.

8 Նա շատ շփոթված էր,  ես չեի հասկանում ինչի մասին է նա խոսում։

He was very confused, I didn’t understand what he was talking about

9 Հեռախոսը զանգում էր, իսլ նա այդ պահին լոգանք էր ընդունում։

The phone was ringing and he was taking a bath.

10 նա հրաշալի է կազմակեիպում բոլոր միջոցառումները։

he’s a great organizer of events.

Բառակազմություն

1.Կետերի փոխարեն այնպիսի արմատնե՛ր գրիր, որ երկու բառ կազմեն և՛ նախածանցի, և՛ վերջածանցի հետ:
Ապ երախտ իք, ընդ դեմ որդ, ընդ հանր ային, ստոր գիր իչ, հակա մարտ իկ, դժ գույն եղ, արտ երկիր ային, տար օրինակ ելի, համ զոր եղ:
2. Բառաշարքերում ընդգծել
                                 անդր նախածանցն ունեցող բառերը (5 բառ):
Անդրադարձ, անդրդվելի, անդրիագործ, անդրաշխարհ, անդրծովյան, անդրոշմ, անդրբևեռ, անդրշիրիմ, անդրույք
առ նախածանցն ունեցող բառերը (5 բառ):
Առգրավել, առևտուր, առերես, առյուծ, առափնյա, առվակ, առկայծել,  առհասարակ, առնետ
ապ նախածանցն ունեցող բառերը (5բառ):
Ապերասան, ապակեպատ, ապերախտ, ապարդյուն, ապաստան, ապաքինում, ապօրինի, ապարանք, ապաշնորհ
                                      գեր նախածանցն ունեցող բառերը (5բառ):
Գերան, գերբեռնել, գերազնիվ, գերեզման, գերություն, գերխնդիր, գերզգայուն, գերանդի, գերբնական
համ նախածանցն ունեցող բառերը (5բառ):
Համերաշխ, համերգ, համառ, համադաս, համոզմունք, համեմատ, համբավ, համաներում, համազգեստ
                                        տ  նախածանցն ունեցող բառերը (5բառ):Տկար, տաղանդ, տհաճ, տգետ, տկլոր, տտիպ, տհաս, տպարան, տձև

տար նախածանցն ունեցող բառերը (5բառ):
Տարադրամ, տարածք, տարատեսակ, տարափ, տարաբախտ, տարաշխարհ, տարիք, տարօրինակ, տարկետում: